لاله معروف

برگي از خاطرات

سجاديان — Tue, 16 Oct 2007 22:55:00 GMT

در يادداشت اول تحت عنوان بالاله معروف مختصري با شهيد جبهه امر بمعروف و نهي از منكر قاسم سجاديان آشنا شديم ، در اين يادداشت با ويژگيهاي اخلاقي آن شهيد گرانقدر بيشترآشنا مي شويم:

دوران كودكي وتحصيل

شهر سيدان «در هفتاد كيلومتري شمال شيراز واز توابع شهرستان مرودشت »كه به ديار سادات و مومنين شهره است،زادگاه قاسم بود و قاسم ها، به يمن وجود شير زنان و دلاور مرداني از اين دست، سيدان سد نفوذ ناپذيري بوددر برابر فساد نظام ستم شاهي و پيشتاز منطقه در پيروزي انقلاب اسلامي وحماسه دفاع مقدس به طوري كه اولين شهيد انقلاب اسلامي شهرستان (شهيد عبدالعلي حسن پور)وازجمله نخستين شهداي دفاع مقدس ( شهيد امراله پور هاشم) را در سطح شهرستان مرودشت رامردم متدين سيدان تقديم اسلام وميهن اسلامي نمودند.

در چنين فضاي مذهبي و محيط بالنده اي بود كه قاسم سالهاي تحصيل خود را مي گذرند و روز به روز فضائل انساني او بارزتر مي شد كه گوشه اي از آن طي سالهاي تحصيل در دبيرستان شهداي سيدان متجلي شد.

خاطره

يكي از معلمين مي گويد : اين جوان بسيار با وقار ومحجوب بود و از روحيه جوانمردي برخوردار، در فعاليتهاي فوق برنامه فعال بود، بياد دارم كه در نمايشنامه اي مربوط به جنگ، نقش شهيد را به خوبي اجرا كرد، هنگام خداحافظي با معلمين متواضعانه، عقب عقب مي رفت كه چنين رفتاري را از كمتر دانش آموزي مي ديديم. روزي در مدرسه ودر جمعي كه قاسم بين ما بود صحبت از تشويق عده اي از دانش آموزان كه مد ننظرمان بود شد در اين فكر بوديم كه به چه طريقي واز كجا جوائزي كه ترجيح مي داديم نهج البلاغه باشد تهيه كنيم. فرداي آن روز قاسم كارتني در دست گرفته به طرف ما آمدو گفت فكرجايزه نباشيد و رفت، ديديم آنها را تهيه و كادو گرفته است.

خدمت سربازي وازدواج

هرچند قاسم در دوران تحصيل نيز مددكار پدر بوداما عشق واحساس مسئوليت بي اندازه دربرابر والدين ، والديني كه درخت زندگيشان جز او و تنها خواهرش ثمره ديگري نداشت ؛مشاهده زحمات مادر پاي دارقالي و دستهاي پراز تاول پدر برايش انگيزه اي جهت ادامه تحصيل نمي گذاشت هر چند درسش خوب بود ، از اين روي سال چهارم متوسطه رشته علوم تجربي را تا آخر ادامه نداد و با اصرار در تاريخ 18/2/71 به خدمت سربازي رفت وآنجا نيز درخشيد برادران پاسداراز او بسيار راضي بودند زيرا مانند يك بسيجي زمان جنگ كه براي رزمندگان خاكريز مي زد، او نيز روي لودر سپاه عاشقانه و با مهارت وارده اي فوق العاده كار مي كرد و در عين حال از نماز وفرائضش غافل نبود.

سال 73 خدمت او تمام شد و پدر؛ جوان رشيد و با وقار، نيرومند وپهلوان سيرت و دلاوري بلند همت را در كنار خود مي ديد كه به گفته پدر و دوستان وهمكاران با رفتار وگفتارش به آنها در سهاي تازه اي مي داد. در سهايي از جوانمردي ،غيرت ،سخاوت،تعصب به دين وناموس ، ساده زيستي ، اخلاص وبي ريايي… كه در هر مقوله خاطرات وحكايات فراوان وبه ياد ماندني در اذهان است كه جاي ذكر آنها در اين مختصر نيست سال 74 با دختر

عمه اش كه از سادات محل بود ازدواج كرد كه ثمره اين ازدواج فرزندش حامد است كه در زمان شهادت بابا دوساله بود.

سخن و خاطره اي از همسر شهيد

… چون اقوام نزديك بوديم فكر ميكردم او را مي شناسم اما زمانيكه زندگي مشتركمان آغاز شد فهميدم شناختم نسبت به او بسيار اندك است، جواني بود بسيار با حلم وگذشت ؛ بردبار ومودب،اغلب كارهايش را خودش انجام مي داد؛ خدا مي داند كه در مدت 4 سال از او بي احترامي نديدم،به اقتضاي شغلش كه در معدن سنگ وروي لودر كار مي كرد اغلب پيش يا اندكي پس از اذان صبح از خواب بيدار مي شد نماز مي خواند بسيار راحت وبي تكلف، ستاره ها در آسمان بودند كه خانه را ترك مي كرد .گاهي مي شد كه دو يا سه روزاو را

نمي ديدم زيرا وقتي از سر كار مي امد ما در خواب بوديم وهنگامي كه مي رفت هم ما خواب بوديم .

اين همه تلاش وفعاليت در حالي بود كه او نيازي به كار كردن نداشت ومي توانست در ناز ونعمت زندگي كند ومثل خيلي از همسالانش که حتي موقعيت و تمکن مالي چون او نداشتند؛ در عيش وعشرت به سر برد اما انگار كار وفعاليت جزء جوهري وجودش بود چيزي كه شگفتي من را بر مي انگيخت تواضع وفروتني بي اندازه او نسبت به والدينش بود .صبح از لحظه بيداري تازمان ترک منزل گاهي 10 بارو بيشتر به پدر ومادر سلام مي كرد،ازاين اتاق به اتاق ديگر مي رفت سلام مي كرد، از حياط وارد خانه مي شد باز سلام مي كرد صبح نمي گذاشت پدرش دنبال جوراب وكفش وپيراهن بگردد،اگر مي يافت جلوش مي گذاشت واگر نمي يافت لباس وپيراهن خود را به پدرش مي داد واقعا تا آنروز كسي را چون اونديده بود.

آخرين شب زندگي شهيد از زبان مادرش

ساعت از 12 شب گذشته بود كه همرا پدرش از سر كار آمد(شب جمعه 17/4/78)شام خورد وبراي استراحت به پشت بام منزل رفت دقايقي بعد پيش من وپدرش امد و گفت دلم مي خواهد امشب همگي يكجا بخوابيم ؛ چون ديده بود هواي بيرون خنك است فكر ما بود ،من بهانه آوردم كه درب خانه ها باز است احتياط دارد اين موقع شب كليد ها هم زياد است نمي دانيم كدام كليد به كدام در مي خورد؛ شهيد بلند شد همه كليدها را آورد چسب كاغذي هم آورد روي تك تك كليدها نوشت وچسباند كه اين كليد مال پذيرايي است اين مال فلان اتاق است و….. گفت خوب اين هم از كليدها براي هميشه راحت شديد ،من گفتم پا ندارم از اين همه پله بالا بروم مرا بغل كرد واز پله ها بالا برد؛ خلاصه ما را راضي كرد وآن شب بنا به خواست شهيد همه در كنار هم بوديم.

انشاء الله در يادداشت بعدي بازهم با اين شهيد عزيز بيشتر آشنا خواهيم شد.

جر عه اي از نور

سجاديان — Sat, 01 Sep 2007 22:37:00 GMT

جر عه اي از نور يا امر بمعروف و نهي از منکر در آينه قرآن و حديث

آب دريا را اگر نتوان کشيد هم به قدر تشنگي بايد چشيد

هرچند آيات و روايات و احاديث پيرامون دو فريضه الهي امر بمعروف و نهي از منکر فراوانند اما از باب تبرک در اين مجال چند شاخه از بوستان زيباي آيات و روايات چيده و تقديم مي شود :

قرآن كريم :از ميان شما ، گروهي بايد دعوت يه خير و امر به معروف و نهي از منكر كنند. آل عمران /104

امام علي (ع): تمام كارهاي خيروحتي جهاد در راه خدا، نسبت به امر به معروف مثل رطوبت دهان است نسبت به آب دريا. نهج البلاغه ص 374

پيامبر اكرم (ص): آمران به معروف ، خليفه خدا در زمين هستند. تفسير نمونه ،ج3،ص38

امام صادق(ع): كسي كه بتواند جلوي مفاسد را بگيرد، ولي نگيرد دوست داردكه خداوند متعال معصيت شود.چنين كسي اعلام دشمني با خدا كرده است.

مستدرك ج2ص357

اما باقر (ع): با امر به معروف ونهي از منكر ،كسبها حلال و زمين ها آباد مي شود . تفسير نمونه ج3ص38

امام علي (ع): پشتوانه مومنان و وسيله تحقير كفار، امر به معروف ونهي از منكراست. نهج البلاغه حكمت 31

امام صادق(ع): كسي كه نسبت به دين خود بي تفاوت باشد ، در حقيقت دين ندارد.

وسائل الشيعه 11،ص44

امام صادق(ع): بهترين دوستان من كسي است كه عيوب مرا به عنوان هديه به من تذكر دهد. بحارالانوار ج74،ص282

امام حسين (ع): دليل انكه نهي از منكر من در شما اثر نمي كند آن است كه شكمهاي شما از حرام پر شده است.

بحارالانوارج 45ص 8

امام علي (ع): تا خودم كاري انجام ندهم، سفارش آن را نمي كنم وتا خودم ازكاري دوري نكنم ، شما را از آن باز نمي دارم.

نهج البلاغه ، خطبه175

امام علي ع): تعجب مي كنم كه شما نسبت به دشمن خواب و غافل هستيد ،ولي دشمن نسبت به شما بيدار است.

نهج البلاغه /خطبه 34

بالاله معروف

سجاديان — Sat, 18 Aug 2007 23:26:00 GMT

شعبان شدوپيك عشق از راه آمد عطر نفس بقيه الله آمد

با جلوه سجاد(ع)و ابوالفضل(ع)و حسين(ع) يك ماه و سه خورشيد در اين ماه آمد

با تبريك اعياد شعبانيه .اولين يادداشت را در معرفي يكي از شهداي مظلوم جبهه امر بمعروف و نهي از منكر تقديم حضورتان مي شود:

با لاله معروف
بدون كشته شدن سرنوشت بيهوده است
شهيد اگر نتوان شد، بهشت بيهوده است
امروز در خلوت خزان زده لحظه ها ، كوچه در حسرت كبوتراني آه مي كشد كه چنان سبك بال پريدند كه حتي غباري بر پنجره ها به جاي نگذاشتند ، سقف خانه ها چشم انتظار پرستوهايي است كه در اوج بهار به سوي افق ها يي كوچيدند كه براي آنها ‌آغوش باز كرده و با آهنگ دلنشين ارجعي … آنان را به آرامش ابدي و حيات جاويدان دعوت مي كرد .
امروز در هر گوشه از اين خاك ، بر مزار شير مردان جوان پرچمـي در احتزاز است كه سه رنگ سبز و سفيد و سرخ آن يادآور برومندي ، ايثار و جانفشاني مرداني است كه در اعتلاي فرهنگ مقدس اسلام به مرز اخلاص رسيدند و بي دريغ تمام هستي خودرا فداي آن كردند تا ما سربلند و استوار به مذهب و مليت خود افتخار كنيم .
امروز اين قلم مديون شهدا است و بشكند اين قلم اگر از عشق ننويسد و اگر به احترام خانواده شهدا فرياد بر نياورد كه :
من از سكوت شب سردتان خبـر دارم
شهـــيد داده ام، از دردتان خبر دارم
امروز روز اثبات اين حقيقت مسلم است كه با پايان جنگ دروازه هاي بهشت را نبسته اند و آنان كه از عشق گفته اند و به عشق رسيده اند از عرش به ما مي نگرند كه چگونه مي توانيم در هياهوي نام و نان پايدار مانده و نگذاريم حرمت لاله هاي پرپرمان را لگد مال كنند و عطر ياد و خاطره آنان را از ذهن شهر و ديارمان پاك كنند

مبادا از شهيدان دور گرديم         به خاري رهسپار گور گرديم
فردا نكند روزي باشد كه شهدا كنار قاب خالي خود در گلزار شهدا فرياد   برآورند كه :
همسايه ها چه بي خبريد از پرنده ها….
          سلام بر شهيدان از هابيل تاامروز ، سلام بر شهيدان امر به معروف كه ادامه دهنده راه شهيدان دفاع مقدس بودند و نگذاشتند سنگر اين مردان غيور خالي بماند سلام به قاسم سجاديان ها كه بر سفره رحمت الهي از نعمات بي پايان بهشتي بهره مند شدند . .

اي به چمن ، عطر وجودت صفا            آمـر معــروف ره   پربـــلا
كعبه تويي مروه تويي هم مـني             قلـب تـو بـود كعبه عشق خدا
هنوز صداي تپش قلبش را ميشنوم، گويي هيچ دشنه اي نميتواند آهنگ سرشار از شور حسيني قلبش را از تپش باز دارد چرا كه اين قلب آغازين تپش خويش را در تاسوعاي حسين عليه السلام آغاز کرد وبيست و چند سال بعد در جمعه روزي كه متعلق به فرج پرشكوه فرزند عدالت گستر امام حسينمهدي موعود(عج) است در صف منتظران واقعي حضرت مهدي ارواحنا له الفداء عاشقانه سينه خويش را سپر بلاي ارزشهاي ناب اسلام و انسانيت گردانيد
      راستي مگر قلبي را كه عمري به عشق عاشورايي شدن از عاشورا تا آدينه فرج مي تپيده با مرگ نسبتي است؟ هرگز ، اينچنين قلبهايي را بايد زيارت نمود چرا كه جز خدا در آن راه ندارد
براستي كه مرگ در نظر اينان چونان خورشيدي است كه بر صفحه ظلمت بار روزگار طلوع مي كند و يكباره فارغ از همه وابستگيهاي مادي و دنيوي ،صفا بخش وجود خداجويشان مي گردد حلاوتي كه در گفتار و كردار اينان است در هيچ چيز و هيچ كس نمي توان يافت و
چه زيبا بود لحظه اي كه اولين گريه مظلومانه خويش رادر تاسوعاي سيد الشهدا(عليه السلام) سال1352 هجري شمسي سرداد
گويي از همان آغاز با مولايش ميثاق پاسداري از حريم امر به معروف و نهي از منكر را مستحكم مي ساخت
اي آيه آسماني قيام و استقامت سرخ با انكه در سطوت و ايثار شهره خاكيان بودي ليك كسوت زيبنده شهادت پوشيدي تا در بستر مشقتي عاشقانه طليعه دار راهي پر رهرو باشي اكنون به جرأت مي توانم بگويم ، امثال تو هفتاد و سومين لاله معروف دشت نيلگون عاشوراييد كه با زلال خون خويش صفحه صفحه تاريخ را طراوتي تازه بخشيديد
درود بر تو از آن روزي كه عطر وجودت حكايت از عاشورايي دوباره داشت و ذره ذره وجودت با عشق سيدالشهد(عليه السلام)پيوند خورد و مبارك باد تو را پيوندي كه در آن، سريره جاودانگي است
جريان شهادت شهيد جبهه امر بمعروف و نهي از منکر قاسم سجاديان از زبان شاهد عيني
خواهر سالاري معروف به محمدي از بانوان مؤمنه ساكن حومه شيراز است كه مربي قرآن و ذاكر اهلبيت است در اين باره مي گويد:
ما براي استفاده از طبيعت حومه سيدان به آنجا رفته بوديم و ناهار كه خورديم راه افتاديم تابه شيراز برگرديم ، در كوچه باغ هاي مسير، يك پيكان قهوه اي چند بار از ما سبقت گرفته و ما را خاك دادند و نهايتا در آن گرماي هوا و خلوتي مسير كمي جلوتر راه را بر ما بستند يكي از آنها با چاقو زير گلوي شوهرم گذاشت و نفر دوم از شيشه عقب تا كمر وارد ماشين شد و ما را اذيت مي كرد ، هر چه ما التماس مي
كرديم، تمسخر مي كردند ، در حال استغاثه بوديم و در اوج نااميدي يك مرتبه متوسل به آقا ابوالفضل(ع)شدم كه بي درنگ جوان رشيدي كه محاسن زيبايي داشت ،با خودرو از راه رسيد و پياده شد ، ابتدا آنها را به اسم صدا زد و گفت با اينها چه كار داريد؟ اينها ميهمان ما هستند؟گناه دارند...وآن دو گفتند: قاسم راهت را بگير و برو ، در كار ما دخالت نكن ، شهيد با كلمات متين چند دقيقه با آنها صحبت مي كرد اما نهي لساني بي تاثير بود آنها با شهيد درگير شدند اما قاسم عزيز، بسيار رشيد بود هر دوي آ‌نها را گوش مالي داد و درمقابل تهديد آنها خم به ابرو نمي آورد
قاسم ما را سوار ماشين كرد و گفت تا من هستم برويد، ناگهان يكي از آن دو خبيث از داخل ماشين دشنه بزرگي آورد و در يك آن، در سينه شهيد فرو كرد و هر دو پا به فرار گذاشتند
فرياد يا حسين يا حسين ما بلند شد ،شهيد دست بر شكم، ما رادلداري مي داد تا اينكه وسيله اي از راه رسيد و آن عزيز را به درمانگاه محل برد ما خودمان را به آنجا رسانديم شهيد روي تخت خوابيده بود ، در حالي كه ما گريه و زاري مي كرديم به من گفت :
خواهر ناراحت نباش من كه چيزيم نيست ، به خدا اگر در اين راه كشته هم شوم، وجدانم راحت است
و سرانجام پس از انتقال آن دلاور مرد، به بيمارستان شهيد مطهري مرودشت روح پاكش در ساعت شش عصر جمعه هجدهم تير ماه سال هفتادو هشت در جوار حق ماوا گرفت...
اي گرد دلاور آشناي تو خداست         در حادثه بي تاب لقاي تو خداست
گر بر بدنت پليديان زخــم زدند        دل تيره مدار، خون بهاي تو خداست

روحش با قدسيان و عرشيان، قرين و راه نوراني اش پررهرو باد
انشاء الله در نوشتار بعدي با سيماي اين شهيد عزيز بيشتر آشنا مي شويم...
امر بمعروف و نهي از منكر كنيد وگرنه اشرار بر شما مسلط مي شوند، آنگاه دعا مي كنيد ولي دعايتان مستجاب نمي شود
اميرالمؤمنين علي عليه السلام
التماس دعا